نشانی: تهران، خیابان استاد مطهری، خیابان فجر (جم سابق)، کوچه نظری، پلاک 4
کدپستی: 48161-15887
تلفن: 88814288
دورنگار: 88841448
پست الکترونیک:
info@paymanonline.com
نقل مطالب فصلنامۀ پیمان تنها پس از هماهنگی با مسئولان فصلنامه، با ذکر کامل منبع (به صورت لینک کامل و ذکر نام مؤلف) و بدون هرگونه دخل و تصرف میسر است.
سرمقاله

سال 1390 مصادف است با پانزدهمين سال انتشار فصلنامۀ پيمان. به همين مناسبت برآن شديم تا شمارۀ آيندۀ فصلنامه را، كه آخرين شماره در سال جارى است، به انعكاس موفقيت هاى به دست آمده و اهداف والاى در پيش رو اختصاص دهيم. متن پيام هاى فرهيختگانى كه با استقبال از دستاوردهاى پيمان، طى پانزده سال گذشته، حمايت خود
را از فعاليت هاى آتى آن اعلام كرده اند عامل مهمى بود كه سبب شد تا هيئت تحريريه با انگيزه اى دوچندان خط مشى خود را دنبال كند و همچنان در خدمت فرهنگ دو قوم ...
تاریخ هشتـاد سالۀ آلیک، تنها روزنامۀ ارمنی  زبان ایران
گردآوری و تدوین: آرا ه. اوانسیان

انگیزۀ بنیان گذاری و راز تداوم هشتادسالۀ روزنامۀ آلیک[1] را صرفاً باید در روحیۀ ایثار ویژه ای جست و جو کرد که در قشری زحمتکش و روشنفکر از فعالان ملی ـ اجتماعی جامعه متجلی است، روحیه ای مبتنی بر ایمانی ناب که سرمنشائی آرمان گرایانه دارد و با تجلی در نسل ها آنها را به گام برداشتن در مسیری اجتماعی و میهن دوستانه وامی دارد. بقای آلیک خود گواه صادق و گویای این مدعاست. این نشریه در شرایط پراکندگی جهانی ارمنیان و با توجه به محدودۀ جغرافیایی ـ فرهنگی خاص، بدون برخورداری از پشتیبانی مالی دولتی و تنها با تکیه ...
همواره در سنگر
نویسنده: نورایر السایان

هشتاد سال پیشینه
هشتاد سال فعالیت هدفمند،
هشتاد سال تجربه و میراث ارزشمند،
این است واقعیت آلیک.
اگر چه زندگی اجتماعی ارمنیان ایران در ربع اول قرن بیستم میلادی از حیث وجود کلیساها، مدارس، انجمن ها و دیگر نهادهای حیاتی سازمان یافته بود لیکن نبود نشریه ها و روزنامه ها محسوس بود. نشریه هایی که تا آن زمان منتشر شده بودند یا عمری کوتاه داشتند یا فاقد اثرگذاری لازم بودند و لزوم وجود نشریه ای فراگیر به شدت احساس می شد.
آلیک از زبان دوستان و همکاران
نویسنده: گریگور قضاریان

فصلنامۀ پیمان نشریه ای است فارسی زبان که رسالت آن شناساندن فرهنگ و جامعۀ ارمنی به غیر ارمنیان ایران و همچنین معرفی مشترکات دو ملت باستانی، یعنی ایرانیان و ارمنیان، به یکدیگر است. مخاطبان آن نیز بیشتر فارسی زبانان و غیر ارمنیان هستند.
به مناسبت هشتادمین سالگرد چاپ روزنامۀ آلیک، به پیشنهاد سردبیر فصلنامۀ پیمان، خانم آرمینه آراکلیان، بر آن شدم که گفت و گویی دوستانه با چند تن از کارکنان غیر ارمنی چاپخانۀ آلیک داشته باشم، انسان های شریفی که حضورشان در جمع و فضای ارمنی روزنامه، به منزلۀ نهادی ...
به پاس هشتادمین سال انتشار آلیک
نویسنده: کارینه داویدیان

هنگامی که صفحات تاریخ روزنامه نگاری ایران را ورق می زنیم و به هشتاد سال پیش بازمی گردیم به هفته نامه ای چهار صفحه  ای بر می  خوریم با نام آلیک. 22 مارس 1931م (1310ش)، سالروز تولد آلیک است. آلیک به معنای موج نامی است که به راستی موجی در جامعۀ ارمنیان ایران و روزنامه نگاری ایران به وجود آورد.
سال1390ش/ 2011م مصادف بود با هشتادمین سال انتشار آلیک. به همین مناسبت برنامه های متنوعی، چه در ارمنستان و چه در ایران برگزار شد. از زمرۀ این برنامه ها می توان به...
اولین سفیر زن جهان
نویسنده: شاهن هوسپیان

زنان، که از بدو تمدن در کلیۀ فعالیت های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی نظامی حضور فعال داشته اند، پس از پایان جنگ جهانی اول نیز با شکل گیری روابط جدید سیاسی بین کشورها وارد عرصۀ سیاسی شدند و طی قرن بیستم میلادی در سمت های سفیر، وزیر، نخست وزیر و رئیس جمهور به فعالیت های سیاسی پرداختند. از جملۀ این زنان، دیانا آبکار،[1] اولین سفیر زن جهان، است.
وی در 17 اکتبر 1859م، در یک خانوادۀ ارمنی، در رانگون،[2]متولد شد. پدرش هوُانس آقابِک از ارمنیان ایران بود که پس از ازدواج با زمروخت آوِتومیان، دختری از ارمنیان ...
به مناسبت صد و بیست و پنجمین سالگرد تئاتر در جلفای اصفهان (1887-2012م)
نویسنده: نیکید میرزایانس

مقالۀ حاضر کوششی است هر چند مختصر اما مفید در زمینۀ تاریخچۀ تئاتر ایران که تا به امروز به صورت علمی و جامع مورد بررسی قرار نگرفته است. گرچه تاکنون کتاب های بسیاری به صورت جداگانه در خصوص خطه های تئاتری گوناگون ایران به چاپ رسیده، پاسخ گوی نیاز موجود در این زمینه نبوده است. شاید دلیل آن را باید در پراکندگی و نبود اسناد مربوط به اجرای نمایش های دوران ناصری، مظفری و تا حدودی دوران رضاشاهی دانست که عمدتاً شامل منطقۀ قفقاز و شمال ایران بوده است و بازیگران آن هستۀ اصلی ...
واساک ماداتيان (1845 ـ 1914م)
نویسنده: بختیار هواکیمیان
مترجم: نیکید میرزایانس

واساک ماداتیان در میان نمایشنامه نویسان اهل ایروان جایگاه خاص خود را دارد. او، که نگران معضل تعامل و رشد فرهنگی بین اقوام گوناگون قفقاز بود، به نوشتن نمایشنامه هایی به زبان آذری نیز پرداخته است.چندین نمایشنامۀ او ده ها سال در جمهوری های آسیای میانه، ایران و دیگر کشورها بر روی صحنه رفته، به ویژه وودویل[3] کِرت ـ کِرت او که به سه زبان ترکی، ارمنی و روسی است و متن نمایش به گونه ای است که همه به زبان مادری خود سخن می گویند و یکدیگر را درک نمی کنند.
توروس روسلین و میراث هنری او
نویسنده: آرپی مانوکیان

تقریباً تمامی اقوام و ملل، پس از ابداع الفبا، با بهره گیری از شیوه های مختلف به نگارگری نوشتارها پرداخته اند. البته این موضوع را نیز نمی توان از نظر دور داشت که در میان برخی از تمدن های مهم، نقاشی سبب ابداع الفبا شده. با این حال، در هر دو مورد تزیین و تشریح نوشتارها و کتاب ها با استفاده ازتصاویر همواره روشی مرسوم برای توضیح و تفسیر بیشتر مطالب بوده و این امر در فن کتابت، از طریق هنر مینیاتور ارمنی، با جلوه و شیوه ای خاص ارائه شده است.
پس از ابـداع الفبای ارمنی و با آغاز نهضت ترجمه، خیل ...



نقل مطالب فصلنامۀ پیمان تنها پس از هماهنگی با مسئولان فصلنامه، با ذکر کامل منبع (به صورت لینک کامل و ذکر نام مؤلف) و بدون هرگونه دخل و تصرف میسر است.
Copyright © 2008-2014 Payman Cultural Quarterly Journal | Design and Developed by Narek Hartunian & Narbeh Bedrosian
تعداد بازدید: 3804